ทำไมอดีตนายกฯ จึงไม่ยอมรับคำตัดสิน

Image by adaptorplug via Flickr

ขอนำข้อเขียนอันชวนคิดตามของ "สิงห์ม่วง" มาลงไว้ในที่นี้

ทำไมอดีตนายกฯ จึงไม่ยอมรับคำตัดสิน

ช่างคิดประดิษฐ์คำเสียเหลือเกิน สำหรับอดีตนายกฯ ว่างงานนาม “ทักษิณ ชินวัตร” ไม่รู้พูดมาได้อย่างไรว่ากระบวนการดำเนินคดีที่ถูกจำคุก 2 ปีคือ "กระบวนการยุติความเป็นธรรม" หาใช่ "กระบวนการยุติธรรมไม่"

กรุงเทพธุรกิจ ออนไลน์ : O ถามง่ายๆ แต่จะตอบได้หรือเปล่าว่า แล้วทีเมียที่ชื่อ "พจมาน ชินวัตร" ศาลยกฟ้องทุกข้อหา แบบนี้เรียกว่าเป็นธรรมหรือเปล่า หรือว่าไม่เป็นธรรมที่เมียไม่ได้ติดคุกด้วย หรือแอบหวังลึกๆ ให้เมียติดคุกเดียวกันแน่...(ฮา)
O เรื่องแบบนี้ถ้ามองแบบ "คนดีๆ" เขามองกัน ก็ต้องเข้าใจว่าศาลเป็นธรรม เพราะถ้าเขากลั่นแกล้งหรือ "ยุติความเป็นธรรม" ก็คงสั่งลงโทษเต็มเหนี่ยวทุกข้อหา จำคุก 10 ปี 15 ปี ให้อายุความยาวนานกว่านี้ไม่ดีหรือ (เพราะไหนๆ ทักษิณและพวกก็ทำนายไว้ล่วงหน้าอยู่แล้วว่าอย่างไรเสียก็ต้องโดน)
O แต่ก็อย่างว่า พอมองด้วยสายตา "พาลๆ" เมื่อศาลลงโทษข้อหาเดียว ก็อ้างว่าหาช่องเล่นงาน (อีกจนได้) ทั้งๆ ที่ไม่ได้ทำผิดอะไรสักหน่อย
O การถูกจำคุก 2 ปีตามกฎหมาย ป.ป.ช. มาตรา 100 โดยที่ศาลยกฟ้องข้อหาทุจริตต่อหน้าที่เป็นเพราะไม่มีหลักฐานที่มีน้ำหนัก เพียงพอ แต่ไม่ได้หมายความว่าอดีตนายกฯ ไม่ได้กระทำผิด
O คำอธิบายแบบเข้าใจง่ายต้องขอยืมทฤษฎีของ อ.แก้วสรร อติโพธิ ท่านบอกว่าให้เปรียบเทียบกับ "พระ" เพราะภิกษุนั้นจะถูกกำกับทั้ง "ศีล" และ "วินัย" การทำผิดศีลหรือไม่บางครั้งพิสูจน์ยาก จึงต้องมีวินัยมากำกับไว้ไม่ให้กระทำ หากพระรูปใดผิดวินัย ก็จะขาดจากความเป็นพระทันที ไม่ต้องย้อนไปดูว่าทำผิดศีลจริงหรือไม่
O เช่น ศีลกำหนดห้ามพระเสพเมถุน หรือกระทำไม่เหมาะสมกับสีกา เรื่องแบบนี้เอาเข้าจริงก็พิจารณายากว่ากระทำเข้าข่ายหรือยัง จึงต้องมีวินัยมากำกับว่า ไม่ให้พระอยู่ในที่รโหฐานกับสีกาสองต่อสอง ฉะนั้นเมื่อพระกระทำผิดวินัย คืออยู่ในที่รโหฐานสองต่อสองกับสีกา ก็จะมีผลทันทีโดยไม่ต้องย้อนไปดูว่ากระทำผิดตามที่ศีลกำหนดห้ามไว้หรือไม่
O เทียบกับกรณีของอดีตนายกฯ แน่นอนศาลยกฟ้องข้อหาทุจริตเพราะหลักฐานไม่ถึง แต่ "คนโตจากลอนดอน" ก็กระทำผิดวินัย คือ กติกากำหนดห้ามผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองทำสัญญากับหน่วยงานของรัฐที่ตนเอง กำกับดูแล ซึ่งเป็นข้อห้ามตามกฎหมาย ป.ป.ช. มาตรา 100 เมื่อคุณทำผิดตรงนี้ คือ ฝ่าฝืนวินัย ก็ถูกลงโทษทันที โดยไม่ต้องย้อนไปดูว่ากระทำผิดศีล คือทุจริตด้วยหรือไม่ เพราะมันมีการทุจริตมากมายที่หาหลักฐานไม่ได้ โดยเฉพาะเมื่อผู้กระทำทุจริตมีอำนาจบารมีและอิทธิพลล้นเหลือ
O ถ้าได้อ่านคำแถลงของอดีตนายกฯ จะมองเห็นตัวตนของคนคนนี้ 2 ประการคือ หนึ่ง ไม่มีความรู้สึกเรื่องผลประโยชน์ทับซ้อน จริยธรรม ความเหมาะควรอยู่ในสามัญสำนึกเลย เพราะการซื้อที่ดินซึ่งเป็นสมบัติของรัฐโดยภริยาของนายกรัฐมนตรี ถ้ามองเป็นเรื่องธรรมดาก็ป่วยการที่จะอธิบายกันต่อว่ามันเป็นการขัดกัน ระหว่างผลประโยชน์ส่วนตัวกับผลประโยชน์ส่วนรวมอย่างไร เพราะคงไม่มีวันเข้าใจ
O หรือ สอง ถ้าข้อสังเกตข้อหนึ่งไม่ถูกต้อง อดีตนายกฯ ผู้นี้ก็เข้าข่ายดับเบิลสแตนดาร์ดมากที่สุด เพราะเลือกพูดเฉพาะประเด็นที่เป็นประโยชน์กับตัวเองอย่างร้ายกาจ และทำลายเครดิตของระบบศาลทั้งระบบ
O กฎหมาย ป.ป.ช. มาตรา 100 เขาเขียนไว้ทนโท่ ถ้ากฎหมายไม่ดีก็ต้องไปแก้ไข ไม่ใช่ไปด่าศาล ที่สำคัญเรื่องกล่องขนม 2 ล้าน หรือความพยายามวิ่งล็อบบี้ตุลาการผ่านรัฐมนตรีคนหนึ่งในรัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช ถึงกับพากันไปกินข้าวที่โรงแรมหรูแห่งหนึ่ง นั่นเรียกว่ากระบวนการ "ยุติความเป็นธรรม" ด้วยหรือไม่
O นี่ยังไม่นับคดีเสนอสินบนในคดียุบพรรคที่เรื่องค้างเติ่งอยู่ในชั้นอัยการมา นานเป็นปีแล้ว เรื่องแบบนี้ทั้งแม้วทั้งอ๋อยไม่เคยพูดถึงเลย ได้แต่โวยวายเช่นเคยว่ากฎหมายไม่เป็นธรรม
O ส่วนเรื่องพันธมิตรยึดทำเนียบ ก็ไม่ได้รับการคุ้มครองจากศาลอย่างที่พยายามกล่าวอ้าง การพูดเหมารวมแบบนี้มันทำลายเครดิตกระบวนการยุติธรรม ที่ผ่านมาศาลแค่ถอนข้อหากบฏ เพราะพยานหลักฐานไม่เพียงพอ ซึ่งก็เป็นกระบวนการรีวิวตรวจสอบกันตามปกติของศาลแต่ละชั้นที่เปิดช่องให้ ประชาชนได้รับความเป็นธรรมมากขึ้น ส่วนเมื่อศาลมีคำสั่งแล้ว เจ้าหน้าที่อื่นไม่ยอมบังคับให้เป็นไปตามคำสั่งศาลหรือบังคับไม่สำเร็จ อันนั้นก็ต้องไปโทษเจ้าหน้าที่แต่ละฝ่าย ไม่ใช่ไปด่าศาล
O อดีตนายกฯ เอง ก็เคยได้ประโยชน์กับกระบวนการแบบนี้ เช่น การขอเดินทางไปต่างประเทศแล้ว "หนี" ไม่ยอมกลับมานี่อย่างไร ทำไมแบบนั้นไม่บอกว่าศาลไม่เป็นธรรมบ้างที่อนุญาตให้ท่านเดินทางออกนอก ประเทศ แล้วไม่ต้องกลับมารับโทษ
O พิเคราะห์จากการปลุกมวลชนเสื้อแดง ตามด้วยถ้อยคำล่อแหลมเรื่อง "พระบารมี" ก็พอมองเห็นจังหวะก้าวของ "บิ๊กแม้ว" เที่ยวนี้ว่าคงหนีไม่พ้นขอพระราชทานอภัยโทษตามที่ "สิงห์ม่วง" เคยคาดการณ์เอาไว้ สอดรับกับบทวิเคราะห์การเมืองของ ดร.สมบัติ ธำรงธัญวงศ์ อธิการบดีนิด้า ที่เคยชี้ให้จับตากรณีของฟิลิปปินส์ให้ดีๆ เพราะประธานาธิบดีอาร์โรโยก็ตัดสินใจออกกฎหมายอภัยโทษให้อดีตประธานาธิบดี เอสตราดามาแล้ว
O แต่ประเด็นที่ อาจารย์สมบัติ เน้นเป็นพิเศษก็คือ จะทำเช่นนั้นได้นายกฯ ต้องเป็นคนของตัวเอง และนี่คือสาเหตุว่าทำไม "ทักษิณ" ถึงต้องดิ้นเพื่อรักษาอำนาจไว้ในหมู่พวกตัวเองให้นานที่สุด จัดตัวสำรองชุด 2 ชุด 3 มาเป็นรัฐมนตรีโดยไม่เกรงใจประชาชน คำตอบก็คือผลประโยชน์และความอยู่รอดของตนเอง หาใช่ประเทศชาติที่กำลังดำดิ่งเพราะวิกฤติทั้งภายในและภายนอกไม่!

สิงห์ม่วง kobkab034@hotmail.com

Matichon today - หรือวันนี้ มติชน เป็น มติชิน (2)

วันที่่ 18 ก.พ. 2552
วันที่ 16 ก.พ. 2552
วันที่ 14 ก.พ. 2552

อาจเป็นได้ที่มติชน ยังไม่มีคลิปใหม่เข้ามา คลิปเก่าก็เลยยังแช่อยู่อย่างที่เห็น
เราก็ต้องคอยตามดูกันต่อไป ว่าจะแช่ไปถึงแค่ไหน....

Matichon today - หรือวันนี้ มติชน เป็น มติชิน

ในฐานะคนเคยอ่านมติชน ขอตั้งข้อสงสัย

เส้นประน้ำเงิน ด้านล่างคือหน้าจอปกติที่จะเห็น

Thaiinsider.info comment

ฟัง "บิ๊กแม้ว" โฟนอินเข้ามาที่ "ดีทีวี" คร่ำครวญถึง "ความไม่เป็นธรรม" ที่เจ้าตัวได้รับแล้วรู้สึกสะท้อนใจ อยากชี้แจงให้ "บิ๊กแม้ว"

O ฟัง "บิ๊กแม้ว" โฟนอินเข้ามาที่ "ดีทีวี" คร่ำครวญถึง "ความไม่เป็นธรรม" ที่เจ้าตัวได้รับแล้วรู้สึกสะท้อนใจ อยากชี้แจงให้ "บิ๊กแม้ว" เข้าใจว่า จริงๆ แล้วตัวท่านน่ะได้รับความเป็นธรรมจากกระบวนการยุติธรรมไทย โดยเฉพาะในชั้นอัยการกับตำรวจ มากกว่าทุกๆ คนในประเทศนี้...

O ลองคิดดู...หากกระบวนการยุติธรรมไม่ให้ความเป็นธรรมกับท่าน คดีถุงขนมยัดเงิน "2 ล้าน" ที่ทีมทนายของท่านนำไปมอบให้เจ้าหน้าที่ธุรการถึงบนอาคารศาลฎีกา คงถูกอัยการสั่งฟ้องและสาวถึงที่มาของเงินสดๆ 2 ล้านบาทแล้วว่าเป็นของผู้ใดกันแน่ เพราะมันแน่ยิ่งกว่าแช่แป้งว่าไม่มีทนายคนไหน "บ้า" เอาเงินตัวเองไปจ่ายให้เจ้าหน้าที่ศาล แต่คดีนี้อัยการก็ "สั่งไม่ฟ้อง"

O หากกระบวนการยุติธรรมไม่ให้ความเป็นธรรมกับท่าน ไฉนเลยคดีเสนอสินบน "30 ล้าน" ให้กับตุลาการรัฐธรรมนูญในคดียุบพรรคไทยรักไทยซึ่งท่านเคยเป็นหัวหน้าพรรค อัยการจึงสั่งไม่ฟ้องอีกเช่นกัน เพราะหาไม่แล้วก็จะต้องมีการสอบสวนทวนความว่า พ.ต.อ.ชาญชัย เนติรัฐการ อดีตผู้กำกับการ สภ.โพธิ์แก้ว จ.นครปฐม เพื่อนร่วมรุ่น "นิติ มธ.09" ของอดีตนายกฯ สมชาย วงศ์สวัสดิ์ น้องเขยของท่าน ร่ำรวยมาจากที่ไหนถึงได้เสนอเงินหลายสิบล้านให้กับตุลาการในคดี ทั้งที่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับตัวเองเลย

O ถ้ากระบวนการยุติธรรมไม่ให้ความเป็นธรรมกับอดีตนายกฯ ทักษิณ ไหนเลยจะตัดสินใจถอนฟ้องคดียักยอกทรัพย์ของเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกายและพวก หลังจากท่านไปขอใช้พื้นที่ปราศรัยกับมวลชนของท่านก่อนสิ้นอำนาจไม่นาน ทั้งๆ ที่คดีทำกันมาจนใกล้จะตัดสินอยู่รอมร่อแล้ว หมดเปลืองงบประมาณแผ่นดินไปไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่

O แค่คดีตัวอย่างเพียงเท่านี้ก็สรุปได้แล้วว่า "บิ๊กแม้ว" ได้รับความเป็นธรรมจากกระบวนการยุติธรรมมากจนเกินปกติเสียด้วยซ้ำ!

บนความเคลื่อนไหว
สิงห์ม่วง kobkab034@hotmail.com

http://thaiinsider.info/2009news/gossip/384-2009-01-31-03-32-42

Thaksin's Network Diagram #1

Diagram of Thaksin's network and operational bodies using Poseidon.

This is a first attempt to get a glance of huge complicated Thaksin's network.

Please note: This diagram is not yet complete and all the associations might not be correct and/or proper labeled. All symbols are not necessarily represent the same designation as in UML sphere. Poseidon was used because of its ease of use to create such diagram.

A new order

The Economist had an article in 2002

"A new order

Feb 28th 2002
From The Economist print edition

Thailand's 16th constitution provides the perfect guide to stability and
prosperity, says Edward McBride. Now all the country has to do is live up to it.

AS MURDER investigations go, the killing of Suvichai Rodwimud seemed quite straightforward. The unfortunate police sergeant-major was shot dead in full view of dozens of revellers at Club Twenty, a Bangkok nightspot. Although the bar is normally dimly lit, the manager, according to most accounts, had turned up the lights just before the shooting. That gave patrons a chance to see Duangchalerm Yubamrung, an officer in the Thai military supreme command, having
a furious row with Mr Suvichai. Allegedly he then drew a gun and shot him in the head. The police say they have plenty of witnesses.

Many Thais find this easy enough to believe. Mr Duangchalerm and his two brothers are notorious rowdies who have been accused of involvement in nine previous violent incidents in the past four years. Yet most Thais also doubt that justice will be done. In a recent poll, only 13% thought the courts would handle the case fairly. A full 62% expected political interference. To this day, the rich and well-connected, Thais seem to believe, can literally get away with
murder.

Mr Duangchalerm's father, Chalerm Yubamrung, is the political boss of Thonburi, a suburb of Bangkok, and a former police officer. At the time of the shooting, he was deputy leader of one of the parties in the present coalition government. His three sons all landed plum jobs, despite their reputation: Mr Duangchalerm, for example, had worked in the defence minister's office. Several court cases against the trio have come to nothing. No wonder so many Thais fear that this case, too, will vanish into thin air. Mr Duangchalerm did, after all, manage to flee the scene, despite the presence of many policemen; indeed, one officer was charged with accompanying him off the premises. Immediately after the murder, the local press carried reports that
both the armed forces and Mr Chalerm knew where the suspect was, but a few days later everyone suddenly denied any knowledge of his whereabouts. Military officials loudly questioned the civilian authorities' right to arrest or try Mr Duangchalerm.

Mr Chalerm announced that a member of his son's entourage, who had also vanished, was the real killer, and produced witnesses to dispute the earlier claim that the lights at the murder scene had been turned up. He also says he has misplaced two guns he owns, of the same calibre as the murder weapon. Meanwhile, reports emerged that the accused had slipped across the border to Cambodia. His family, at any rate, suddenly took to visiting Cambodia at weekends. The crime took place at the end of October, yet four months later, as this survey went to press, Mr Duangchalerm remained at large. Ordinary Thais' anger at the handling of the case is spilling out in chat shows, letters pages and online discussion forums. Several senators have demanded an
inquiry. Angry citizens handed out stickers reading "Fight for Suvichai " in central Bangkok. A public appeal quickly netted 1.15m baht on behalf of the dead policeman's widow and child. One group of protesters even held a public ceremony to curse the Yubamrung family.


Here we go again. One reason people are so upset is that Thailand is supposed to have put this sort of thing behind it. From the 1950s until a few years ago, an unaccountable and unscrupulous elite of politicians, soldiers and bureaucrats had run the country for their own benefit. They got away with it because for the better part of 50 years the economy was growing at a blistering average of over 7% a year.
But with that economic growth came an expanding middle class that began to resent the rickety coalitions, the coups and the corruption. In 1992, a military strongman's attempt to suppress student demonstrations and install himself as prime minister prompted a vigorous campaign for political reform. A new constitution was drafted in 1997, just as Thailand's economy collapsed. The baht lost half its value, half the country's loans turned sour and output plummeted.
In the wake of this disaster, politicians did not dare resist the adoption of the new constitution, even though it was designed to curb their excesses. It incorporated a battery of checks and balances to prevent those in power from abusing it. It also gave ordinary people an arsenal of new provisions to defend their rights and enforce the rule of law.

At first glance, the Duangchalerm case raises doubts about how far Thailand has travelled along the road to fair and transparent governance. Admirable as the new constitution is on paper (in this instance, a special aspen-wood parchment), it seems to make little difference in practice. Yet optimists see progress of a sort. Even five or ten years ago, they think, this kind of incident would have been hushed up; now embarrassed politicians have sworn to see justice done. According to Phongthep Thepkanjana, the minister of justice, the case will be a test of the reforms instigated by the new constitution. Naturally, he wants the system to acquit itself well.

There are other heartening signs. The high command, anxious to distance itself from the furore, quickly sacked Mr Duangchalerm for absenteeism, and conceded that the rules granting soldiers special privileges on arrest needed updating. An earlier investigation into claims that the Yubamrung brothers had dodged the draft was reopened. Mr Chalerm's wife resigned from her job as a judge. Her
husband surrendered his party posts. He retains his seat in parliament, but the pundits agree that his political career is over. The policeman accused of helping Mr Duangchalerm escape was suspended, and the suspect's two brothers are being put on trial for impeding his arrest at the scene of the crime. Prosecutors have launched a case against Mr Duangchalerm in absentia, and are putting witnesses' testimony on the record before anybody has second thoughts.

However this particular case turns out, reform-minded Thais obviously have a clear idea of how such matters should be dealt with. They argue that without the firm, efficient and impartial application of the law, Thailand will struggle to regain its earlier prosperity. Politicians will find ways to evade the new constitution's strictures; crooked bankers and businessmen will cook the books and resist restructuring; pressing problems, such as the spread of AIDS and a surge in drug abuse, will be neglected; and the frustrated citizens, aware of
their rights but unable to enforce them, will take to the streets.
Such are the risks; but they are not unavoidable. In fact, Thailand's 16th constitution offers a minutely detailed blueprint to prevent such calamities.

"

As of today, 7 years later, everything was just like every Thais expected. When Thai people says let the karma gets them, it proved that Thai justice system had fail people once more.