Thaksin's Network Diagram #1

Diagram of Thaksin's network and operational bodies using Poseidon.

This is a first attempt to get a glance of huge complicated Thaksin's network.

Please note: This diagram is not yet complete and all the associations might not be correct and/or proper labeled. All symbols are not necessarily represent the same designation as in UML sphere. Poseidon was used because of its ease of use to create such diagram.

A new order

The Economist had an article in 2002

"A new order

Feb 28th 2002
From The Economist print edition

Thailand's 16th constitution provides the perfect guide to stability and
prosperity, says Edward McBride. Now all the country has to do is live up to it.

AS MURDER investigations go, the killing of Suvichai Rodwimud seemed quite straightforward. The unfortunate police sergeant-major was shot dead in full view of dozens of revellers at Club Twenty, a Bangkok nightspot. Although the bar is normally dimly lit, the manager, according to most accounts, had turned up the lights just before the shooting. That gave patrons a chance to see Duangchalerm Yubamrung, an officer in the Thai military supreme command, having
a furious row with Mr Suvichai. Allegedly he then drew a gun and shot him in the head. The police say they have plenty of witnesses.

Many Thais find this easy enough to believe. Mr Duangchalerm and his two brothers are notorious rowdies who have been accused of involvement in nine previous violent incidents in the past four years. Yet most Thais also doubt that justice will be done. In a recent poll, only 13% thought the courts would handle the case fairly. A full 62% expected political interference. To this day, the rich and well-connected, Thais seem to believe, can literally get away with
murder.

Mr Duangchalerm's father, Chalerm Yubamrung, is the political boss of Thonburi, a suburb of Bangkok, and a former police officer. At the time of the shooting, he was deputy leader of one of the parties in the present coalition government. His three sons all landed plum jobs, despite their reputation: Mr Duangchalerm, for example, had worked in the defence minister's office. Several court cases against the trio have come to nothing. No wonder so many Thais fear that this case, too, will vanish into thin air. Mr Duangchalerm did, after all, manage to flee the scene, despite the presence of many policemen; indeed, one officer was charged with accompanying him off the premises. Immediately after the murder, the local press carried reports that
both the armed forces and Mr Chalerm knew where the suspect was, but a few days later everyone suddenly denied any knowledge of his whereabouts. Military officials loudly questioned the civilian authorities' right to arrest or try Mr Duangchalerm.

Mr Chalerm announced that a member of his son's entourage, who had also vanished, was the real killer, and produced witnesses to dispute the earlier claim that the lights at the murder scene had been turned up. He also says he has misplaced two guns he owns, of the same calibre as the murder weapon. Meanwhile, reports emerged that the accused had slipped across the border to Cambodia. His family, at any rate, suddenly took to visiting Cambodia at weekends. The crime took place at the end of October, yet four months later, as this survey went to press, Mr Duangchalerm remained at large. Ordinary Thais' anger at the handling of the case is spilling out in chat shows, letters pages and online discussion forums. Several senators have demanded an
inquiry. Angry citizens handed out stickers reading "Fight for Suvichai " in central Bangkok. A public appeal quickly netted 1.15m baht on behalf of the dead policeman's widow and child. One group of protesters even held a public ceremony to curse the Yubamrung family.


Here we go again. One reason people are so upset is that Thailand is supposed to have put this sort of thing behind it. From the 1950s until a few years ago, an unaccountable and unscrupulous elite of politicians, soldiers and bureaucrats had run the country for their own benefit. They got away with it because for the better part of 50 years the economy was growing at a blistering average of over 7% a year.
But with that economic growth came an expanding middle class that began to resent the rickety coalitions, the coups and the corruption. In 1992, a military strongman's attempt to suppress student demonstrations and install himself as prime minister prompted a vigorous campaign for political reform. A new constitution was drafted in 1997, just as Thailand's economy collapsed. The baht lost half its value, half the country's loans turned sour and output plummeted.
In the wake of this disaster, politicians did not dare resist the adoption of the new constitution, even though it was designed to curb their excesses. It incorporated a battery of checks and balances to prevent those in power from abusing it. It also gave ordinary people an arsenal of new provisions to defend their rights and enforce the rule of law.

At first glance, the Duangchalerm case raises doubts about how far Thailand has travelled along the road to fair and transparent governance. Admirable as the new constitution is on paper (in this instance, a special aspen-wood parchment), it seems to make little difference in practice. Yet optimists see progress of a sort. Even five or ten years ago, they think, this kind of incident would have been hushed up; now embarrassed politicians have sworn to see justice done. According to Phongthep Thepkanjana, the minister of justice, the case will be a test of the reforms instigated by the new constitution. Naturally, he wants the system to acquit itself well.

There are other heartening signs. The high command, anxious to distance itself from the furore, quickly sacked Mr Duangchalerm for absenteeism, and conceded that the rules granting soldiers special privileges on arrest needed updating. An earlier investigation into claims that the Yubamrung brothers had dodged the draft was reopened. Mr Chalerm's wife resigned from her job as a judge. Her
husband surrendered his party posts. He retains his seat in parliament, but the pundits agree that his political career is over. The policeman accused of helping Mr Duangchalerm escape was suspended, and the suspect's two brothers are being put on trial for impeding his arrest at the scene of the crime. Prosecutors have launched a case against Mr Duangchalerm in absentia, and are putting witnesses' testimony on the record before anybody has second thoughts.

However this particular case turns out, reform-minded Thais obviously have a clear idea of how such matters should be dealt with. They argue that without the firm, efficient and impartial application of the law, Thailand will struggle to regain its earlier prosperity. Politicians will find ways to evade the new constitution's strictures; crooked bankers and businessmen will cook the books and resist restructuring; pressing problems, such as the spread of AIDS and a surge in drug abuse, will be neglected; and the frustrated citizens, aware of
their rights but unable to enforce them, will take to the streets.
Such are the risks; but they are not unavoidable. In fact, Thailand's 16th constitution offers a minutely detailed blueprint to prevent such calamities.

"

As of today, 7 years later, everything was just like every Thais expected. When Thai people says let the karma gets them, it proved that Thai justice system had fail people once more.

ผู้นำฝ่ายค้านนอกสภา ทักษิณรีเทิร์น โดย นายซื่อตรง รักเมืองไทย

ความคิดเห็นที่ 2
ผู้นำฝ่ายค้านนอกสภา ทักษิณรีเทิร์น โดย นายซื่อตรง รักเมืองไทย ...ผมพร้อม ถ้าประชาชนพร้อม ผมพร้อมจะกลับไปเป็นนายกฯให้ประชาชนอีกครั้งหนึ่ง ถ้าประชาชนพร้อมเมื่อไหร่ ผมก็พร้อมเมื่อนั้น ถ้าประชาชนยอมพ่ายแพ้ ก็ถือว่าผมหมดหน้าที่ ถึงแม้ผมจะต้องอยู่ต่างประเทศอีกนาน แต่ผมจะไม่ยอมตายในต่างประเทศแน่นอน... (วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2552 ,ทักษิณรีเทิร์นกล่าว) หลายคนบอกว่านี่คืออาการดิ้นครั้งสุดท้ายของเสือลำบาก ที่แม้ไม่ตกยาก แต่หาทางออกกับระเบิดเวลาที่ผูกมัดอยู่รอบตัวตอนนี้ไม่ได้ หลายคนจึงตั้งคำถามว่า หากคุณทักษิณไม่มีคดีติดตัวท่วมหัวแล้วนั้นยังจะคิดกลับมามีอำนาจปกครอง ประเทศอีกครั้งเพื่อประชาชนจริงหรือ? หรือแม้กระทั่งจะบอกว่า จะทำเพื่ออดีตลูกพรรคที่ยังนับถือตน แต่หากคุณทักษิณประกาศว่าตอนนี้หมดตัวไม่เหลือเงินแล้วจะยังมีคนยอมรับนับถืออุดมการณ์คุณทักษิณจริงหรือ? คำถามที่ไม่ต้องรอคำตอบเหล่านี้ เพราะคุณทักษิณเองได้เผยความในใจ หรือเรียกว่า "ธาตุแท้" ก็ได้เมื่อไม่กี่วันมานี้เอง และสุดท้ายก็ได้ออกมาเป็น ชุดยุทธศาสตร์ที่หนักแน่น ที่จะเรียกว่า "ยุทธศาสตร์ยึดประเทศไทย" ก็ได้ (ไม่ใช่แค่การล้มรัฐบาลอภิสิทธิ์) ที่มาของปัญหาตั้งแต่ความแตกแยกภายในของพรรคเพื่อไทยที่ดูเหมือนจะยังรวมกันไม่ติดหลังการขึ้นสู่อำนาจของประชาธิปัตย์ ซึ่งอาจเป็นเพราะการหาหลักยึดที่แน่นอนไม่ได้ และการปรับตัวในฐานะฝ่ายค้านครั้งแรกในสภาที่ยังใหม่อยู่ รวมถึงหัวหน้าพรรคตัวจริงยังไม่ปรากฏ และที่สำคัญเจ้าภาพกระเป๋าเงินใหญ่ของพรรคยังไม่รู้ว่าเจ้าเดิมจะยังคงทุ่มต่อหรือไม่ นำมาสู่การเข้าจัดการด้วยตนเองของนายใหญ่อย่างคุณทักษิณ ที่ได้ผ่านต่อสายพูดคุยอย่างใกล้ชิดกับผู้ใหญ่ในพรรคมาประมาณ 1-2 สัปดาห์ก่อนหน้านี้แล้ว เมื่อจังหวะเหมาะและทำความเข้าใจประสานผลประโยชน์กับกลุ่มก๊วนที่เหลืออยู่สำเร็จ จึงเข้าสู่กระบวนการที่สองนั่นคือ เปิดตัวต่อสาธารณชนและกลับมายึดเก้าอี้หัวหน้าพรรคตัวจริงกับบรรดาลูกพรรคในพรรคใหม่นี้เป็นครั้งแรก โดยคุณทักษิณได้โทรศัพท์ข้ามประเทศผ่านโทรศัพท์มือถือเพื่อโฟนอินกลาง เวทีสัมนาของ สส.พรรคเพื่อไทยที่เขาใหญ่ ที่เพิ่งจัดไปเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมานี้เอง การประชุมครั้งนี้จัดขึ้นเพื่อคัดสรร"ผู้นำฝ่ายค้านในสภา" เป็นตัวหลักในการเล่นเกม ในฐานะบทบาทใหม่ของบรรดาลูกพรรคเพื่อไทยที่ไม่เคยเป็นฝ่ายค้านมาก่อน นอกจากนี้การประชุมครั้งนี้ก็เพื่อวางแผนปรับโครงสร้างพรรคใหม่ทั้งใน ส่วนฝ่ายบริหารและวางกลยุทธ์ที่ต้องปรับตัวเป็นฝ่ายรุก ในฐานะฝ่ายค้านเป็นครั้งแรกของคุณทักษิณ อันที่จริงการเป็นฝ่ายค้านของบรรดาคนรักทักษิณได้กระทำอย่างเป็นรูปธรรมมา แล้วครั้งหนึ่งในสมัยรัฐประหารซึ่งทำได้ค่อนข้างดี เป็นกระบวนการและหนักหน่วงพอสมควร หากแต่เป็นฝ่ายค้านในสภานั้น จะยากตรงที่เล่นเกมกับพรรคประชาธิปัตย์ซึ่งมีความเก๋ามากในสภา แต่การเป็นฝ่ายโจมตีย่อมง่ายกว่าฝ่ายตั้งรับอยู่แล้ว และถ้าพลาดพลั้งก็ไม่เสียหายอะไรเหมือนกับความพลาดของซีกรัฐบาล อย่างไรก็ตามไฮไลท์อยู่ที่การโฟนอินของคุณทักษิณ 20 นาที แต่เนื้อหาได้คัดแล้วว่า สำคัญและชัดเจนจริงๆ การโฟนอินนอกจากเป็นการปลุกใจบรรดาสส. เคลียร์ปมที่ค้างคาใจบรรดาสส. กลุ่มก๊วนต่างๆที่อยู่ภายใต้บ้านใหม่พรรคเพื่อไทยเป็นครั้งแรก ด้วยลีลาโวหารของคุณทักษิณก็ทำให้บรรดาลูกพรรคเคลิบเคลิ้มไปตามๆกัน นอกจากนี้คุณทักษิณยังได้มอบนโยบายทั้งเรื่องภาพรวมและยุทธศาสตร์หลักใน การโจมตีรัฐบาล นั่นคือ การพูดเป็นนัยๆ ให้มีการระดมพลชาวบ้านให้มากที่สุด โดยพูดทำนองว่า หากมีพลังเรียกร้องของประชาชนที่มากพอ ตนเองในฐานะนายใหญ่จะได้กลับมาเป็นนายกฯอีกครั้ง ตบท้ายด้วยเรื่องเงิน เพราะที่ผ่านมาช่วงหลังมักมีข่าวว่า นายใหญ่ตัดท่อน้ำเลี้ยง หรือแม้กระทั่งข่าวโดนอังกฤษยึดทรัพย์ซึ่งทำให้บรรดาสส.เริ่มลังเลถึง--ที่ เคยได้และอนาคตที่อาจไม่มีน้ำเลี้ยงเหมือนเคย การโฟนอินครั้งนี้ได้ช่วยทำให้บรรดาลูกพรรคทั้งหลายมั่นใจมากขึ้น เพราะหลุดออกจากปากนายใหญ่เองว่า ตนยังมีเงินอีกมากและพร้อมให้ สส.ทุกคนโทรหาได้ทุกเมื่อ แทบจะไม่ต้องตีความว่า ปกครองกันด้วยอะไร นั่นคือสิ่งที่เรียกว่า"ธาตุแท้"ของคุณทักษิณ! ที่ออกมาในลักษณะของนักสู้หลังพิงฝา หากแต่ผลของการโฟนอินวันนั้น ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงต่อมาในยุทธศาสตร์ของเพื่อไทย ยุทธศาสตร์ใหม่ที่สรุปประเด็นมาได้ ประการแรกคือ ที่ประชุมพรรคเพื่อไทย ประกาศ แถลงการณ์เขาใหญ่ 9 ข้อ โดยระบุชัดว่า คุณทักษิณมีส่วนอย่างมากในการปรับปรุงแถลงการณ์ทั้ง 9 ข้อ ที่จะถือเป็นยุทธศาสตร์สำคัญของพรรคต่อไป เนื้อหาไม่มีอะไรมาก ทุกอย่างทำเพื่อประเทศชาติ แต่ประเด็นที่กล้าประกาศว่า คุณทักษิณมีส่วนร่วม ทั้งที่คุณทักษิณถูกห้ามเล่นการเมือง 5 ปี และยังเป็นนักโทษคดีอาญานั่นเท่ากับคุณทักษิณไม่สนการเปลี่ยนแปลงในวิถีปกติ อีกต่อไป และสิ่งทั่คุณทักษิณกำลังทำจะน่ากลัวและคาดเดาไม่ได้ในเส้นทางที่ควรจะเป็นอีกแล้ว ประการต่อมาคือการปล่อยยุทธศาสตร์ในสภา ซึ่งนายปราณปรีย์ พหิทธานุกร รองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย ได้ออกมาประกาศว่า การตรวจสอบการทำงานของรัฐบาลใน 2 ประเด็นหลัก คือ 1.การแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจ เช่น มาตรการต่างๆ การสร้าง-- ความเหมาะสมในการกู้ยืมเงิน ซึ่งถือเป็นแนวทางที่ดีในการตรวจสอบและดูจะเป็นเรื่องปกติ 2.ประเด็นการเมือง บอกว่าจะมีการตรวจสอบการบริหารงานของแต่ละกระทรวง โดยจะมีการแบ่งกลุ่มประชุมติดตามการทำงานแต่ละด้านของรัฐบาลทุกสัปดาห์ เพื่อนำข้อมูลไปอภิปรายในสภาฯและชี้แจงต่อสาธารณชน หากแต่ในข้อนี้ยังบอกว่าจะแก้ไขรัฐธรรมนูญปี 2550 ให้สำเร็จอีกด้วย อันนี้สอดคล้องกับแนวคิดที่วางไว้ก่อนหน้าที่คุณทักษิณจะต้องเล่นเกมที่อยู่นอกกติกาปกติ การแก้รัฐธรรมนูญก็ไม่ต่างอะไรจากหลักการนั้น และยังถือเป็นแนวทางเดียวกับ นปช.ที่เรียกร้องตลอดมา นี่คือ การนำนโยบายของนปช.มาใช้อย่างเปิดเผยใช่หรือไม่ ยุทธศาสตร์การเมืองโดยร.ต.ท.เชาวริน ลัทธศักดิ์ศิริ ในฐานะสส.--ส่วน ประกาศชัดถึงหลักการหลักสองข้อ คือ 1.โจมตี คมช.และ 2.ผลักดันให้มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ยุทธศาสตร์นี้ยิ่งตอกย้ำการสู้นอกกติกาให้ชัดขึ้น และแน่นอนต้องใช้มวลชนมาจัดการ ไม่ใช่สส.ในระบบรัฐสภาอย่างแน่นอน ยุทธศาสตร์ล้างกระดานล้างความผิด งานนี้--านคือ ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง ส.ส.--ส่วน และประธานสส.พรรคเพื่อไทย ที่ประกาศว่า การเลือกตั้งครั้งหน้า พรรคเพื่อไทยจะชูนโยบายนิรโทษกรรมคดีอาญาที่มีมูลเหตุจากการยึดอำนาจ 19 กันยายน 2549 กับบุคคลทุกกลุ่มไม่เว้นแม้แต่พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ใครมีโทษก็จะได้รับการยกโทษ และคดีไหนที่ยังอยู่ระหว่างการพิจารณา ก็จะนิรโทษกรรมเช่นกัน การเหมารวมเช่นนี้ดูเหมือนจะทำให้ทุกฝ่ายยอมรับและลดแรงกดดันจากซีกสีเหลือง หากแต่เป้าประเด็นหลักคือ นิรโทษกรรมทักษิณ และทุกคนในตระกูลชินวัตร!ไม่ใช่หรือ? สำหรับคำถามว่าใครจะมาเป็นนอมีนีคนต่อไปของคุณทักษิณ งานนี้ไม่ต้องคาดเดาอีกต่อไปว่าเป็นใครเชื่อมโยงมายังไง เพราะรุ่งขึ้นหลังวันประชุมก็มีข่าวชัดเจนว่าจะให้ ตระกูลชินวัตรกลับมายึดครองพรรคการเมืองอีกครั้ง โดยภาคเหนือมีนางเยาวภา วงศ์สวัสดิ์ เป็นผู้ดูแล ภาคอีสานเป็นของนายพายัพ ชินวัตร ภาคใต้มีนางเยาวเรศ ชินวัตร เป็นผู้ดูแล ส่วนภาคกลางและกทม.นั้น น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตรจะเป็นผู้กำกับดูแล ขณะที่หัวหน้าพรรคจะเป็นใครใน 4 คนนี้ หรืออาจเป็นคนนอกคนใหม่ แต่ประเด็นชัดคือ เจ้าภาพ สปอนเซอร์ นายใหญ่เหมาหมดนั่นเอง บทบาทของคุณทักษิณครั้งนี้ จึงไม่ใช่แค่การตั้งนอมีนีมาบริหารแทนอีกต่อไป แต่จะกลายเป็นเงา เป็นแขนเป็นขาของคุณทักษิณเองเลยที่จะเข้ามาจัดการ หากแต่เพียงครั้งนี้คุณทักษิณจะเข้ามาคุมพรรคในฐานะฝ่ายค้านครั้งแรกของ ชีวิต จึงขอแต่งตั้งให้เป็น ผู้นำฝ่านค้านนอกสภา อย่างเป็นทางการ เกร็ดเล็กน้อยจากการโฟนอินที่น่าสนใจก็ตรงที่ คุณทักษิณ พูดถึงการใช้เงินของตนเองในต่างประเทศว่า ใช้ปีละร้อยกว่าล้านบาทนั้น และที่บอกว่าค่าเช่าโรงแรมคืนละหมื่นบาท ดังนั้นหากคิดคร่าวๆ ก็ตกปีละ 3 ล้านกว่าบาท รวมค่าใช้ชีวิต ซึ่งหากจะคิดให้เป็นเท่าตัวของค่าเช่าห้องก็ยังไม่เกิน10ล้าน เบ็ดเสร็จยังไงก็ไม่น่าจะถึง 20 ล้าน ด้วยซ้ำไป ดังนั้นค่าใช้จ่ายกว่าร้อยล้านนั้นนั่นคือวิถีชีวิตของมหาเศรษฐีที่ไม่รู้จักคำว่า"พอเพียง" นั่นเอง ดังนั้นที่คุณทักษิณกล่าวต่อว่ารัฐบาลชุดนี้ มันเป็นรัฐบาลเสือหิว ยุคนี้มันกลียุค รวบรวมเอาเสือหิวเสือโหยมาอยู่ด้วยกันนั้น ต้องถามกลับว่าที่คุณทักษิณต้องการกลับมาประเทศไทยมาบริหารประเทศนั้นต้องการอะไรกันแน่หรือ ? "ความรวดร้าวรันทด ก็เป็นพลังชนิดหนึ่ง สามารถบันดาลให้ผู้คนกระทำเรื่องที่ปกติไม่กล้ากระทำ" (โกวเล้ง จาก ซาเสี่ยวเอี้ย) ------------------------------ คารวะท่าน โกวเล็ง 1 จอก
คุณ : กล้วยไม้ป่า Post : 378 ครั้ง วันที่ 05 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 07:14:14 น. 124.120.148.XXX

source: Matichon online

Western media lie (same as everywhere else)

A Spanish’s words in anti-cnn about DemoCracy

A Spanish’s words in anti-cnn:

"I agree with everything you said. The problem is that Spanish people don’t have a real opinion about anything. They just sit in front of the TV and listen what they guy says, that’s how they “learn” about the world. If the guy says that China has killed 1 million Tibetans, they’ll believe it all. It is the same in most Western countries, but here it looks to be much worse. Western Democracy kills people’s brain.

We are supposed to live in absolute “freedom”. So… why should we doubt about our system? Isn’t it perfect freedom?? We are supposed to live in absolute “freedom of speech”. So… why should we doubt about what we read/watch on our “free media”? Etc, etc. Democracy has become a religion, and everybody must trust the democratic system, the tv and the newspapers. If you don’t… you hate freedom, lol. That’s why it is so easy to make the whole society to hate China. Fortunately, a very few of us love something out of the West too much, so that we can see that everything is a huge lie. In my case, I love China. Reading a lot about China and talking to Chinese friends made me seeing my Western world with another perspective. I realized tha the West isn’t better than China. The only difference is that we are economically developed. We are developed thanks to market economy, not thanks to democracy. Market economy makes countries rich, not democracy. After visiting China for study, I saw that people there has the same freedom as us. Maybe even more, as you can walk around at nights in China. In the West, you might be killed thanks to huge crime rates. Also, there is so few drugs in China. In the West, kills are offered all kind of drugs at school!! This is our Freedom!! In China you see so little violence on the TV. In the West, families (parents, kids, elders) enjoy their dinner while they watch terrible movies where people are raped, killed, etc with a lot of blood!! That’s why Westerners love wars and violence so much, because we are educated to accept all violence as normal on the TV every day. After China becomes a developed country, many, many Westerners will move to China, you’ll see… I’ll move to China as soon as I finish my studies if I can. After some years, I’m starting to feel something special. China is not only as good as the Western democracy, it might be even better. China is growing fast, developing fast, you have so many problems, I know. China has many huge problems, yea. But almost every big problem in China is caused by undevelopment, right? When you become a rich country almost every serious problem will be solved, true?.

Anyway, in almost every aspect China is far better than any “democratic” country with a similar level of development (India, Latin America,etc). I’m starting to believe that when China becomes a rich country it will be much better than the West in most aspects too. Listen to me, Chinese friends. Our “freedom” is a lie. In every Western country, most youngs take drugs and drink every weekend. Crime is huge. People don’t have any hope in the future. We know we are rich thanks to what we stole to the rest of the world in the last century. We know that after 50 years we will be nothing because China and other countries are growing a lot. Our system doesn’t work, it is a big lie, and nobody dares to speak and even to think about changing our beloved democracy. In Europe people don’t have kids, we wil be a continent of elders by 2050. Many foreigners are coming from everywhere, otherwise our countries would collapse. There is a lot of racism growing everywhere. When muslims want to build a temple, there are violent riots. Some European countries (including mine) want to BAN muslim clothes so that muslum girls can’t cover their hair. Is this freedom? In China nobody would ban this, never!"

source

Anti-CNN folks

This is the good one!

This Chinese website does not agree with everything CNN said. That's a good thing in this so-called democratic world.

http://www.anti-cnn.com for Chinese language

http://www.anti-cnn.com/forum/en/ for English language

Below is the picture that made CNN got caught red-handed with Thailand's Rohingya refugees issue right now.



The ship in the foreground was not Thai army's pal. And not even the right term was used - "Thai navy".

Later this picture was removed from CNN website. How cool is that?